bijlage 25.4.a over de werking van 72 graden

bij 25.2 Het aspect

 

 

 

De autonomie van 72 graden

 

Een andere functie

De lijnen in het pentagram volgen niet op de straal van de cirkel, zodat de figuur als zodanig niet de Ik-ontwikkeling dient. Hij is daar niet op gebouwd. Met de koorde heeft de figuur een andere bestaansgrond met een daaraan gekoppelde andere functie (22.11, 22.12). In het voorgaande hebben we deze ook al een paar keer gesignaleerd (23.2, 23.3, 23.5).

 

 

5 ster

fig. 25.4.b Het pentagram met voortgezette ingeschreven pentagrammen.

 

Updates

Eerder op deze site troffen we van het getal 72 al een fractie aan in de omlooptijd van de maansknoop van 18 jaar. (22.2). Vanuit de traditionele astrologie wordt aan de maansknoop (Pendragon) veel waarde gehecht. Er wordt wel gezegd, dat jong-volwasasenen op 18-jarige leeftijd het meest zuiver in verbinding staan met hun achterliggende ego en met de lijn die in hun incarnatie is uitgezet. Op deze leeftijd zijn jonge mensen nog nauwelijks corrumpeerbaar. Ook de leeftijden van 36 en 72 jaar worden als momenten genoemd, waarin de verbinding met het eigen leven wordt "ge-update".

 

Wervelingen

Het aspect van 72° heeft zijn basis alleen op de koorde. Dit is de directe vertegenwoordiger van het middelpunt en werkt imperatief, dat wil zeggen: buiten de persoon om. De lijnen van het pentagram zetten zich hieirn als zelfstandige werveling in een eigen ritme langs de cirkelomtrek voort. Hierbij doet de figuur denken aan de baan van Venus, die in zijn retrogradegang een pentagram op de Zodiak afdrukt (25.4.b). De autonomie van de beweging en de onverdeelde verschijningsvorm van het middelpunt (pars) geven de planeet Venus een opmerkelijke relatie met de Aarde. Feitelijk wordt daarin zonder omwegen, de koordewerking direct met de Aarde gecommuniceerd.

 

Inductie

Bij de vele functies die in het werkingsgebied van de Maan al zijn gebleken (22) wordt er hier nu nog een toegevoegd. Immers in de trits middelpunt, straal en omtrek staat het straalsaspect van de Maan in de functie van middellaar en projector. We bevinden ons dan in het werkmodel van de psychologische astrologie, waarin de Maan spiegelt en reageert.

Echter, de koorde geeft de directe vertaalslag van het middelpunt naar de omtrek en werkt daarmee inductief uit. Hier is de Maan het werkzame instrument van opvoeders, structurerende en ritmisch uitgevoerde handelingen, en al het andere methodische werk dat beoogt een grondplan op de omgeving af te drukken.

De overdracht van het koordeverband verloopt dus niet via het redelijk, spiegelend contact van mens tot mens. De handeling zelf is hier direct werkzaam en grijpt aan buiten de mens om.

-.-.-.-.-

 

literatuur, woordenlijst, inhoud per pagina, afbeeldingen,

tabellen en schema's, blauw gemarkeerde teksten