De Maan

Of

Wat er besloten ligt in een Satellietpositie

 

22.13

bladzijde 13 van 24

 

Het Es

We spraken al over de twee groepen planeten ter weerszijde van de Aarde (18.3). We zagen daarbij dat de drie binnenplaneten steeds gedrieën als vaste eenheid langs de hemel trekken. Zij voeren geen onderlinge strijd en zijn verbonden met het licht van de Zon. In de visie van Plato staan zij voor het Schone (Venus), het Ware (Mercurius/ Vulcanus) en het Goede (de Zon).

Alles wat we tot nu toe ontdekten over deze nieuwe Maan wijst er impliciet op, dat een verstoring van de gezondheid teweeg gebracht wordt door een te zwakke invloed van het Es in verhouding tot die van het Ich. In die zin kan ziekte opgevat worden als een verstoring van de eenheid, als een vorm van afscheiding.

Vanuit de Es-zijde wordt zonder ophouden getracht de eenheid te bewaren of herstellen. Dit gebeurt echter niet door sturing vanuit de wil, of anderszins vanuit het Ik, maar van nature.

 

Welvaart en welzijn

Uit het voorgaande spreekt wel dat de beide zijden van de Maan, degene die wij zien en degene die wij niet zien, ieder een eigen rol vervullen. Beide behartigen ons belang, de volle Maan onze welvaart, de nieuwe Maan ons welzijn. Ieder doet dat vanuit een eigen positie, met eigen achterliggende krachten en werkwijze.

 

De Maan en het Es

Evenals de invloed van de drie buitenplaneten wordt ook die van de drie binnenplaneten naar ons doorgedragen door de Maan.

 

maanes

fig. 22.13 Het Es achter de nieuwe Maan

De nieuwe Maan domineert echter niet aan de hemel. Zij toont zich minimaal. Analoog daaraan is de stem van het Es eigenlijk alleen als een fluisterstem in ons te horen. Haar invloed dringt zich minder op, maar zij is ook minder re-agerend en zodoende minder situatie gebonden, minder incidenteel. Vandaar dat het Es naast alle vergankelijke waarheden en schoonheden ook de meer blijvende waarden vertegenwoodigt. Hun  invloed blijft in een veel langere lijn doorwerken.

 

De in- en uitgaande conjunctie

In de horoscoop vinden we de minimale verschijning van de Maan terug in de in- en uitgaande conjunctie van Maan en Zon. Daarin is de ingaande conjunctie (bewust of onbewust) doende de oude vormen af te leggen. De uitgaande conjunctie staat (bewust of onbewust) steeds open voor nieuwe trillingen, invloeden en inspiratie.

Opnieuw wordt hier geen waardeoordeel bedoeld. Het oude hoeft niet persé negatief te zijn en het nieuwe niet automatisch positief. De beide conjuncties geven alleen aan dat in deze constellaties het oude niet meer en het nieuwe nog niet functioneel is.

 

 

literatuurlijst, onderwerpen per pagina, woordenlijst, afbeeldingen,

tabellen en schema's, blauw gemarkeerde teksten