Realisatie van het ascendantpunt

 

10.2

bladzijde 2 van 2

 

Afscheiding

In de tweede uitgooi van het middelpunt, de uit-één-zetting (7.2), drukt het middelpunt zich uit door middel van polarisatie. In deze uit-één-zetting vinden we het karakter terug van Mars, van het zich-er-tegenover-plaatsen. Daarmee heeft het middelpunt zichzelf opnieuw voor projectie beschikbaar gesteld, nu echter door zich te onderwerpen aan tijd en plaats, door zich in een locaal-gebonden vorm uit te drukken. Hiermee wordt het Omen-beginsel, de symbiotische eenheid, verlaten. Het vermogen tot kennen kan daarmee tot ontwikkeling komen. Dit kennen blijft dan beperkt tot de kenmerken van die tijd en plaats, is subjectief.

 

Mars

Afscheiding en kennen gaan hand in hand. Een Mars die zich van zijn afscheiding bewust is, beseft het partiële karakter van zijn veroverde waarheid.  Wanneer het Ik het recht op de totale waarheid zou claimen, wijst dat op een onbewustheid van de eigen staat van afscheiding, en op een onbewustheid omtrent de geaardheid van het eigen Ik.

Echter, Mars is wel de drang naar geopenbaard bestaan met het vermogen zich tegenoverstellend op te stellen. Daarmee is hij uiteindelijk ook het vermogen tot het kennen van de innerlijke zon. Immers, vanuit de opzet van de horoscoopfiguur weten we, dat dit eenheidsbeginsel inherent is aan zijn eigen geopenbaard bestaan.

In het vermogen tot afscheiding staat hij enerzijds dus buiten de eenheid terwijl hij anderzijds de kenner is, die zichzelf kan gaan beseffen als een afgescheiden Ik.

 

Een nieuw begin

Middels deze beide vormen van openbaring, de eenheid en de afscheiding (7.1), staat het middelpunt in wisselwerking met zichzelf. De objectiviteit confronteert het afgescheiden Ik, terwijl dit laatste op zijn beurt daaraan weer bijdraagt. In deze wisselwerking speelt het wetenschappelijk bedrijf zich af.

Aanvankelijk is Mars in zijn poging de eenheid te claimen alleen maar veroveringszuchtig. Maar wanneer Mars zijn afscheiding gaat beseffen, kan hij in zijn ware kracht komen en constructief het inwonend zonne-principe vertegenwoordigen. Het eenheidsprincipe is dan in de bewust handelende mens, operationeel geworden.

 

Symbolen van Venus Mars en Aarde

Teruggaand naar het astrologische beeld weten we dat tussen Mars en Venus de Aarde staat, onze woonplaats. Voor ieder van ons is die in cosmische zin aangeschakeld in ons eigen Ascendantpunt. In de meest eenvoudige vorm gaat het hier om een conjunctie van Mars en Venus. Als we de beide symbolen van venus en mars laten samensmelten komt het symbool van de aarde pars tevoorschijn.

In het samengaan van Mars en Venus komen de beide openbaringsvormen van het middelpunt bijeen. Zo bezien realiseert het Pars Fortunae (het gelukspunt) het middelpunt in geïndividualiseerde vorm als "ge-aard-zijn", ook wel bekend als het NU, als middelpuntprincipe.

 

Het Pars

De essentie van het Pars Fortunae kunnen we aflezen aan de formule voor de berekening van het Pars. Daarin zijn de eclipticale waarden van de drie grondleggende factoren van de horoscoop, Zon, Maan en Ascendant, de termen waarmee dit immateriële punt wordt bepaald.

 

Ascendantpunt + Maan - Zon = Pars

 

Hiermee wordt de zodiakale afstand tussen Zon en Maan overgebracht naar het individuele en objectieve vlak. Zo bezien wordt in het Pars het Ascendantpunt gerealiseerd.

 

-.-.-.-.-

 

 

literatuurlijst, onderwerpen per pagina, woordenlijst, afbeeldingen,

tabellen en schema's, blauw gemarkeerde teksten